Gedragstherapie.

Dit weekend ben ik voor de eerste keer onderworpen aan de groepstherapie. Er zijn al heel wat zakdoekjes opgebruikt en ik heb al veel bijgeleerd over hoe ik een goede groepstherapeut kan zijn. Ik denk dat ik daar best goed in kan zijn, als ik zin heb…

Ik ben natuurlijk gebonden aan het beroepsgeheim (ik mag geen namen noemen enzo), maar er zijn verschillende dingen aan bod gekomen. Van schrik voor examens tot sexueel misbruik. Er was ook iemand met hetzelfde probleem als jij. Ik vond het indrukwekkend hoe ze zoveel dingen hetzelfde zei als jij. Ik heb haar gezegd dat stille mensen dikwijls de interessantste zijn. Als je dat ooit wil, zal ik het eens in detail bespreken… Het kwam erop neer dat je moest leren om niet met jezelf bezig te zijn tijdens gesprekken. Om de feiten niet te veranderen maar de manier waarop je erover denkt.

In ieder geval, ik moet opnieuw in mijn dagboek schrijven. Ik heb zogezegd een muur rond me gebouwd waardoor ik heel cru en rechtuit dingen zeg tegen mensen… volgens de therapeute puur om afstand te houden om zo mezelf te beschermen. Ik weet het eigenlijk allemaal niet meer na een heel weekend nadenken. Binnen drie weken moet ik met een evolutie op de proppen gekomen zijn en met een eigen theorie. Eigenlijk is het vermoeiend. Zoveel over jezelf nadenken. En ik word maar gedwongen puur omdat ik psycholoog wil worden. Ik moet dat heel mijn leven blijven doen als ik een goede (kinderpsycho)therapeute wil zijn.

Ik zal maar in mijn leren dagboekje gaan schrijven dus, anders kom ik niet vooruit. Maar dat wou ik je dus even laten weten.