Het kerstcadeau-probleem

Het is er weer. Dat ellendige kerstcadeauprobleem. Vrijdag is het alweer familiefeest, wat wil zeggen dat ik tegen dan genoeg cadeau’s moet hebben.

Wat ik van mijn meter ga krijgen is een groot raadsel… maar wat zij van mij krijgt niet meer. Ze krijgt groene of beige keukenhanddoeken en een zwangerschapsbelletje. Dat is zo’n klein belletje aan een ketting dat je tijdens je zwangerschap veel moet dragen zodat het kind het geluid gewend is. Als het dan later geboren wordt en onrustig ligt te wezen in een wiegje, dan hang je gewoon het belletje boven het kind zijn hoofdje en het kan weer relaxeren… Ik ga later alleszins zo’n belletje dragen. En als het kan zo’n grote zwarte band die nog eens lekker accentueert hoe zwanger ik wel niet ben.

Mijn moeder (ons moek dus) krijgt een grote bronzen lamp met daglicht, een vergrootglas, … wat er nog allemaal aanhangt weet ik niet vanbuiten. Het past wel perfect in ons interieur. Ze heeft dat nodig om met degelijk licht te kunnen patchworken. Ze is al aan het brillen dus haar ogen zijn al achteruit aan het gaan. Zo’n lamp kan dus best handig zijn.

Mijn vader (ons vok dus ) krijgt een cadeau. Dat is voorlopig alles wat erover te zeggen valt aangezien ik absoluut niet weet wat ik nu weer zou kunnen kopen. Wat koop je in godsnaam voor een man die alles wat hij wil zelf koopt…
Het enige waaraan ik momenteel kan denken is een nieuw potske om in de winter mee te gaan werken…

Het cadeau voor mijn wederhelft is snel gevonden. Eet-gek zoals we zijn hebben we besloten om heel uitgebreid mexicaans te gaan eten. Dat kost al wel genoeg en we hebben niet echt andere cadeautjes nodig. We hebben immers net die wii gekocht en Zelda en Rayman Raving Rabbids…

Ohja, zo’n rabbid-beer wil ik nog… Liefst twee. Om naast elkaar in de zetel te zetten.