Ingedeeld onder: Beeld en geluid
Je zal het volume wat moeten doen stijgen om onderstaand clipje van fatsoenlijk geluid te voorzien!
Ingedeeld onder: Persoonlijke bijzonderheden
Om een diploma te halen aan de universiteit moet je niet alleen studeren en een klein beetje intelligent zijn, maar vooral ook geluk hebben. En het tegengestelde komt ook al eens voor. Zo heb ik mijn tweede kandidatuur overgedaan door in het hoekje te zitten waar de klappen vallen! Maar ieder boontje komt om zijn loontje : ik doe al twee jaar mijn uiterste best om in eerste zit te slagen. En gisteren zat het me mee. Ik kon de eerste helft van religie, maar een vraag uit het tweede deel zou me zeker en vast niet helpen… We gingen twee vragen krijgen, een kennisvraag en een vraag waarbij we een essay van twee bladzijden moesten uit de duim zuigen, uiteraard gelinkt met de cursus. En ja hoor… twee vragen uit de eerste 30 bladzijden… Een vraag die ik tot in detail kon. En het essay was ook eentje waar ik zelf best tevreden over was.
Op naar het laatste examen nu. Klinische neurologie… Een boeiend vak, zonder discussie, maar het is allerminst gemakkelijk. Als het me hier een beetje meezit ga ik hoogstwaarschijnlijk kunnen genieten van een eerste zit…
Om te kunnen genieten van het einde der examens heeft mijn vriend ‘verlof’ twee dagen verlof genomen. Twee dagen om ergens een citytrip te doen dus! We dachten aan Amsterdam, daar ben ik eigenlijk nog niet echt geweest… Maar Amsterdam is ook het enige wat ons te binnen schoot… Weten jullie nog andere leuke plekjes waar je kan wandelen, eten, winkelen, …? Liefst in België of er alleszins niet te ver van weg!
Donderdag ga ik nog een dagje Maastricht bezoeken. Nieuw collectie eens gaan uitpluizen met een paar vriendinnen. Volgende zaterdag naar die hele grote boekenwinkel in Aken. Ik moet nog beslissen welke boeken ik wil kopen… aanraders?
Oblomow van Iwan Aleksandrowitsj Gontsjarow wil ik zeker nog lezen. Ook On beauty van Zadie Smith heeft een grote kans…
Ik heb net The Catcher in the Rye voor de tweede keer uitgelezen en ik vind het geen slecht boek. Nu ga ik beginnen in mijn pas gekregen Calamiteitenleer voor gevorderden, om vervolgens toch eens opnieuw aan The Book of Illusions te beginnen…
Ingedeeld onder: Fotografia
Onderstaande foto heb ik getrokken tijdens de eerste uren van 2007, toen we allen gezellig aan het spelen waren op de wii.
Het is misschien technisch gezien niet de beste foto, maar ik vond hem toch leuk.
En dan nog op aanvraag van Dinzzz, een (klein beetje mislukte) photoshop:
Ingedeeld onder: Persoonlijke bijzonderheden
Vandaag mijn derde januari-examen gaan afleggen.
Het is toch bijna twee jaar geleden dat ik nog zo weinig geslapen heb de nacht voor een examen. Om 01.00h kroop mijn ventje het bed in. Het zag er weliswaar een zalig bed uit. Maar… kom kom, geen getrunt, dus ik heb voor hem een kersenpittenzakje warm gemaakt opdat hij goed zou kunnen slapen. Hij moest immers zijn warmte ergens anders halen. Daarenboven moest hij de slaap zien te vatten, dwars door al de storende factoren heen. Aangezien we ons nog niets groots kunnen veroorloven wonen we immers op een studio waarbij het bed mee in de kleine ‘living’ staat. En zelfs dat is geen living te noemen, de kamer heeft in het totaal de grootte van een gemiddelde slaapkamer. De keuken grenst aan die ruimte en door plaatsgebrek fungeert de keukentafel zowel als studeertafel.
Om 02.30h ben ik dan toch maar gaan slapen. Mijn lichaam draaide nog op volle toeren door de zenuwen die er het laatste half jaar nog niet zo erg aan toe geweest zijn. Ik heb dan ook het laatste half jaar nog geen examen gedaan waarbij ik de avond voor de val van het verdict nog de helft van mijn cursus niet herhaald had. Om 07.30h begon de verdraaide wekker, of beter gezegd gsm, zijn dagelijkse ritueel uit te voeren. Ik dus, na twee keer snoozen, toch maar uit mijn bed. Om 08.00h zat ik alweer druk te studeren over angststoornissen en depressie bij kinderen.
Mijn examen is redelijk goed gegaan. Ook hier vroeg ik of de antwoorden ‘goed genoeg’ waren, maar ik moet in het duister blijven tasten. Ik kreeg een ‘dat zie je dan later wel he!’ als antwoord. Ik kan niet goed met zulke onzekerheden om, maar er zit niets anders op deze keer. Na lang afwegen van mogelijkheden heb ik toch beslist dat de kans dat ik geslaagd zal zijn het grootst is.
Ondertussen de afwas gedaan, puur groenten met rijst gegeten (flink zo! goed voor de streep!) en nu ga ik moe en voldaan terug dat bed inkruipen dat er gisteren zo gezellig uitzag. Nu ik weet dat ik er tot morgenvroeg 07.30h ga kunnen inliggen (langer ook, maar maandag terug examen dus ik zal mijn doorzettingsvermogen maar tonen) ziet het er nog gezelliger uit. Ik ga alvast mijn kersenpittenzakje opwarmen!
Slaapwel!
Ingedeeld onder: Persoonlijke bijzonderheden
Zoals je waarschijnlijk al opgemerkt hebt. Een nieuwe weergave.
Wispelturig als ik ben, ik was de vorige ‘look’ alweer beu. Na de examens ga ik mijn blog volledig personaliseren. Precies zoals ik hem wil. Tot dan zal je het met dit moeten doen. Tenzij ik nog eens veranderingen wil doorvoeren in tussentijd, natuurlijk.
Ondertussen druk bezig met studeren voor het volgende examen. Ontwikkelingspsychopathologie: over kinderen met pervasieve ontwikkelingsstoornissen, angststoornissen of depressie, gedragsproblemen van allerlei aard, …
Ik kan me moeilijk concentreren de laatste dagen, zeker wanneer ik alleen op een kamer zit. Het lijkt een beetje tegendraads - dat is het ook voor mij wanneer ik vergelijk met de 13 vorige examenperiodes - maar het opzetten van een instrumentaal muziekje doet de concentratie de hoogte in gaan. Voortdurend hetzelfde liedje wel. Anders wordt het opwaartse cirkeltje der concentratie doorbroken om vervolgens als een baksteen naar beneden te vallen. Het heeft een beetje autistische trekken, nietwaar… zelfde stereotiepe, repetitieve handelswijzen… Zo heb ik ook de neiging om tijdens aandachtseisende bezigheden een beetje heen en weer te wiebelen. Heel zachtjes wel. Het is rustgevend.
Advies voor mensen die zich even van alle spanning willen ontdoen. Een rustgevend muziekje (momenteel is dat voor mij het bovenstaande) opzetten, zich even zo hard mogelijk opspannen en dan terug ontspannen. Dat laatste gepaard gaande met zachte bewegingen voor- en achterwaarts.
P.S.: voor de gedichtenliefhebbers onder jullie, neem eens een kijkje op Leens blog!
De Amsterdamse politie heeft Foam de unieke mogelijkheid geboden om beeldmateriaal te selecteren uit hun uitgebreide archief forensische fotografie. Nooit eerder zijn foto’s uit deze periode, 1965-1985 gepubliceerd of elders in het openbaar te zien geweest. Het merendeel van de foto’s toont zogenaamde plaatsen delict: de plek waar een lijk is gevonden, waar brand heeft gewoed of een ongeluk is gebeurd. Alle geselecteerde beelden zijn verontrustend of onaangenaam, maar ze bezitten tegelijkertijd een onheilspellende, mysterieuze schoonheid.
Tot mijn verbazing zijn er toch wel wat lezers op mijn blog terecht gekomen. Mijn schrijfsels worden de laatste week wel wat minder bezocht dan even terug, maar dat is ongetwijfeld terecht.
Tijdens examens kan ik er maar niet toe komen om een deftig iets (niet dat het anders deftig is, maar ja, alles is relatief) uit mijn hoofd te krijgen. Buiten natuurlijk wat menswetenschappelijke theorieën waar ik heel de dag aan heb zitten studeren. Hoewel het misschien interessant zou zijn voor de psychologie-leken om te lezen, ik heb geen zin meer om mijn vrije tijd op te vullen met waar ik de rest van de dag al aan spendeer.
De meeste bloglezers blijken zelf wel te bloggen… maar er zijn een aantal uitzonderingen. Mensen die eigenlijk alleen mijn blog maar lezen omdat ze me kennen… omdat ze gewoon wel eens willen weten hoe het met me gaat.
Wel speciaal voor die mensen het volgende clipje. Ik heb het gehaald van PieterC ’s blog en het maakte men dag goed. Hij was eigenlijk al goed (een examen achter de rug waarvan ik denk dat ik erdoor ben, een nieuwe bril, een nieuwe bureaustoel, en twee zomaar-cadeautjes van mijn vriend : met name de dvd van ‘Eternal Sunshine of the Spotless Mind’ en het boek ‘Calamiteitenleer voor Gevorderden’), maar nu is hij nog beter.
Ingedeeld onder: Persoonlijke bijzonderheden
Een uur te vroeg ben ik gisteren naar het examenlokaal afgezakt. Ik dacht nog wat mensen tegen te komen die me wat examenvragen in het oor zouden kunnen fluisteren. Maar, ze lieten niets van zich horen. Gelukkig wist ik de snodaards nog te vinden. Nogmaals hoera voor de mobiele telefoons! Dezelfde vragen bleven uit het toestel rollen. Zenuwen kwamen op, tijd om alle onzekerheid achter me te laten en gewoon naar binnen te stappen. Veel te vroeg, dus hopen dat hij me gewoon zou binnen laten en me toch pas naar voren zou laten komen op mijn beurt. Zodat ik dubbel voorbereidingstijd had. En ja hoor, alles verloopt volgens plannetje… Je mocht zo lang je maar wilde blijven zitten maar ik heb het nodig gehad.
Na een tijdje dan toch maar naar voren gegaan… De eerste vraag mocht ik niet eens afmaken. “Over naar de volgende vraag, de deze is gekend” was de boodschap. Zenuwen al voor de helft de grond in geboord. Tweede vraag was niet lang, maar vooral niet moeilijk. Die heb ik dus ook tot in detail kunnen opschrijven en met evenveel details en met persoonlijke mening voorgedragen. Parfait dus. Maar dan kwam de moeilijkste vraag. Mijn persoonlijke mening over Prof. P. Rober zijn boek. Nuja, de vraag was de volgende : “Wat heb je geleerd uit het boek ‘Samen in Therapie’. Een beetje kritiek gegeven, een beetje bewondering getoond en als afsluiter gezegd dat het opmerkelijk was hoe hij zichzelf durfde blootgeven als doodgewone mens. Dat zijn we niet gewoon van Proffen die meestal hun best doen om het moeilijkste woord eerst te gebruiken!
Raak. Dacht ik.
Om de onzekerheid de wereld uit te helpen had ik vorig jaar beslist om na elk mondeling examen ook te vragen of mijn antwoorden goed genoeg waren om erdoor te zijn. Ook gisteren deed ik dat, met als antwoord “Zeker was dat goed genoeg!” en een gezicht vol verbazing omdat ik zoiets nog moest vragen.
Helemaal op’t einde van het examen, toen ik recht stond en mijn gerief bij elkaar nam, fluisterde hij me nog snel toe : “Ik was nog geen prof toen ik dit boek geschreven heb.” Slik. De stemmetjes in mijn hoofd sloegen al op hol. Schrijft hij nu wel zo moeilijk mogelijk? Heb ik daar een stoot begaan?
- angstig omdat het verkeerd af kan lopen
vb:zij is erg zenuwachtig voor het examen
synoniem: nerveus - tegenstellingen: kalm rustig ontspannen bedaard
Meer informatie bij:
angstig af erg examen het kan lopen omdat verkeerd voor zij
Ik heb morgen om 16.00u mijn eerste examen van dit semester. Gezins- en relatietherapie. Of systeem- en communicatietherapie. Komt op hetzelfde neer…
Het zou moeten lukken. Maar ik ben zenuwachtig, zenuwachtiger, zenuwachtigst. Nu al.
Dit maakt me een beetje rustig, in deze tijden van stress en uitpersing van mentale mogelijkheden.
